Desde a miña ventá

Deixo aquí as fotos que rapazas e rapaces realizaron desde a súa ventá  nestes días de confinamento. Dalgún xeito creo que pode servir para fixar na memoria algunhas das imaxes destes estraños tempos.

Coidádevos moito

Necesitamos profesores de virtude?

Tedes a continuación a disertación de Daniel Rosua, de 2º Bach, en relación á ética kantiana.

Necesitamos profesores de virtude?

Os humanos somos animais sociais, o coma dicía Aristóteles zoon politikón. Tendemos a agruparnos e buscar a compañía dos demais, quizais porque tememos estar sos, ou quizais porque necesitamos cariño.

O caso é que cando os seres humanos xuntámonos, establecemos unha serie de valores ou virtudes que toda a congregación segue, pois son o “ben”. Esta serie de valores cambia é distinta de acordo co lugar, a relixión e a cultura, e pode cambiar ao longo do tempo nun mesmo sitio.

Immanuel Kant propuxo que non son necesarios os profesores da virtude referíndose ao ensino de ética á mocidade, pois xa todos os seres humanos sabemos dentro de nós o que é correcto, e o que non necesitamos adestramento na nosa moralidade.

Se ese é o caso, entón por que en unha gran maioría de países do Medio Oriente ser homosexual é castigado coa morte, mentres que no mundo Occidental o simple feito de xulgar a alguén pola súa sexualidade xa é considerado aborrecible? Por que en moitas culturas asiáticas considérase que pegar aos fillos é un método de disciplina apropiado e aquí non? 

Sobre o confinamento e a liberdade

Deixo aquí as reflexións de Miguel Pérez Redondo, de 2º de Bacharelato, sobre a situación que estamos a vivir.

Ana Frank

«Ao longo da historia da humanidade existiron múltiples circunstancias que obrigaron ao ser humano a verse sometido a un período de confinamento voluntario como pode ser no caso de atoparse nunha situación de epidemia coma a que nós estamos a vivir ou a que puideron vivir outras persoas en tempos por exemplo da peste ou ben por confinamento obrigado como podería ser o encarcelamento de numerosos intelectuais durante a Guerra Civil Española ou noutros réximes políticos coma o holocausto nazi.

Palabras que nos inspiran

Boas, deixo aquí unha montaxe coas frases que senten como inspiradoras os nosos rapaces e rapazas de 1º e 2º ESO.
(Non conseguín meterlle música gratis, así que propóñovos que lle poñades vós a que máis vos guste mentres o vedes). 

Moito ánimo. Que o gocedes!

Está feito con genial.ly, unha aplicación que está moi ben para facer presentacións, vídeos, infografías, xogos...

Lembranzas do Teatro clásico grecolatino (Troianas e Aulularia)

Mentres se me vén á mente Ana Frank encerrada e síntome afortunada por poder pasear coas cadelas..., mentres cartesianamente me sinto como nun soño ou pesadelo do que non sei se estou a piques de espertar..., mentres empezo a perder un pouco a noción do tempo e xa me parece que o que fixemos hai catro días foi hai catro meses...

2º obradoiro con S.I., pensando nos nosos proxectos

Luns  e martes (2 e 3 de marzo) estiveron con nós Clara e Ángela de Solidaridade Internacional para facer o segundo obradoiro do proxecto "Horizonte 2030: construindo liderados positivos para unha xuventude galega transformadora". 

Logo de saber cales son os 17 Obxectivos de desenvolvemento sostible 1º A elixiu traballar no Obxectivo 5: "Lograr a igualdade entre os xéneros e empoderar a todas as mulleres e nenas".

E 1º B decidiu centrarse no Obxectivo 13: "Combater o cambio climático e os seus efectos". 

De novo en Santiago, filosofando

O xoves 20 pasamos unha boa xornada en Compostela, escoitando e marabillándonos coas disertacións que chegaron á final. Tamén vimos a final de vídeos e fotografías. Pola tarde, os comandos de igualdade. 

Deu tempo aínda a pasear e gozar do casco vello santiagués.